PDF DziecKO z AUTYzMeM i zespOł -Indywidualne potrzeby dziecka – ucznia z autyzmem Komunikacja - DZIECKO Z AUTYZMEM I ZESPOŁEM ASPERGERA W SZKOLE I PRZEDSZKOLU
Wait Loading...


PDF :1 PDF :2 PDF :3 PDF :4 PDF :5 PDF :6 PDF :7


Like and share and download

DZIECKO Z AUTYZMEM I ZESPOŁEM ASPERGERA W SZKOLE I PRZEDSZKOLU

Indywidualne potrzeby dziecka – ucznia z autyzmem Komunikacja

DZIECKO Z AUTYZMEM I ZESPOŁEM ASPERGERA W SZKOLE I PRZEDSZKOLU Gabriela Jagielska One są ws,ród nas DziecKO z AUTYzMeM i zespOłeM AspeRGeRA W szKOle i pRzeDszKOlU Informacje dla pedagogów i opiekunów autyzmu, dlatego terapia logopedyczna powinna być jedną z głównych i niezbędnych terapii dzieci z autyzmem i zespołem Aspergera Wydawać by się mogło, 

Related PDF

DziecKO z AUTYzMeM i zespOłeM AspeRGeRA - Biblioteka

Gabriela Jagielska One są ws,ród nas DziecKO z AUTYzMeM i zespOłeM AspeRGeRA W szKOle i pRzeDszKOlU Informacje dla pedagogów i opiekunów
PDF

Komunikacja w spektrum zaburzeń autystycznych - Nie-Grzeczne

autyzmu, dlatego terapia logopedyczna powinna być jedną z głównych i niezbędnych terapii dzieci z autyzmem i zespołem Aspergera Wydawać by się mogło, 
PDF

Dzieci autystyczne iz zespołem Aspergera - SOSW Bochnia

Dzieci autystyczne i z zespołem Aspergera – sposoby pracy Autyzm to całościowe zaburzenie rozwojowe, w którym istotną rolę odgrywa funkcjonowanie
PDF

Metody i techniki pracy w grupie z dzieckiem z wysoko

ul Otwocka 3 METODY I TECHNIKI PRACY Z DZIECKIEM Z WYSOKOFUNKCJONUJĄCYM AUTYZMEM I ZESPOŁEM ASPERGERA W GRUPIE 
PDF

Studia Podyplomowe Terapia i edukacja dzieci z autyzmem i

Nazwa studiów podyplomowych Terapia i edukacja dzieci z autyzmem i Zespołem Aspergera 2 Szczegółowe informacje dotyczące studiów podyplomowych
PDF

Pielęgniarstwo Problemy rodziców dzieci z autyzmem – studium

Celem pracy jest przedstawienie problemów rodziców dziecka z autyzmem oraz ukazanie sposobów autyzm atypowy, zespół Retta, zespół Aspergera, dzie
PDF

Indywidualne potrzeby dziecka – ucznia z autyzmem Komunikacja

w kontakcie z dzieckiem z autyzmem, nauczyciel przedszkola i szkoły powi A Maciarz, M Biadasiewicz, Dziecko autystyczne z zespołem Aspergera Studium 
PDF

Dzieje wsi Iwkowa geografia, historia, kultura (zarys) 1 REJESTR ZAPISÓW GRUNTOWYCH WSI IWKOWA

Fotografia na całej stronie - Muzeum Miejskie Suchej Beskidzkiej

PDF Show publication content! RCiNrcin pl Content 63803 WA303 83297 II10371 Wislicz pdf PDF Untitled Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego wuj pl UserFiles File Hajduk Edukacyjne 20fragment1 pdf PDF bibliografia zawartości “rocznika sądeckiego” za lata Nowy

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 170/31

piwlukow weebly uploads 9 3 4 0 93409848 3 2 2018 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 31 93 — gmina Wyszogród w powiecie płockim, — gminy Czer wińsk nad Wisłą i Załuski w powiecie płońskim, bip ms gov pl Data Files public bip prawo

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 343/3

PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 170/31

infor pl download site pl oj 2019 l 124 L L 124 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13 5 2019 (1) Dz U L 309 z 24 11 2009, s 1 (2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 686 2012 z dnia 26 lipca 2012 r

DZISIAJ TU, JUTRO TAM

APEL – ROZPOCZĘCIE ROKU SZKOLNEGO

korczakowo wp content uploads 2015 06 Dzisiaj tu, jutro tam, każda radość krótko trwa Dobrze z sobą było nam, więc śpiewajmy dzisiaj tu a jutro tam Kiedy Franklin Roosevelt konał, usłyszałem jego głos rzekł z tej wojny zjednoczony wyjdzie świat stary dureń

УПРАВЛЕНИЕ КИНЕТИЧЕСКОЙ ЭНЕРГИEЙ ЛОКОМОТИВОВ

Обнаружение мелких разломов и трещин с помощью сейсмических

labor ny gov formsdocs wp SH86R pdf b Элемен ты управле ния c Устройст во ограниче ния скорости d Тормо за e Противо откатные enovationcontrols uploaded documents CTAHAAPTHblE PA3MEPbl 4,60 AOVIMa (1 16,84 MM) 000000 Mogenb PV350 PV380 CB93b

E aos amantes da Rede.

RedalycMachos e Brothers: uma etnografia sobre o armário em

Firewalls • Segurança nas camadas de aplicação, transporte, rede e enlace Bob e Alice (amantes!) querem se comunicar “seguramente” • Trudy, a “intrusa”   revelar semelhanças e diferenças que permeiam eis os amantes e intradução, dissemina sua rede de relações com todos

  1. Eis os amantes
  2. A Traição que Caiu na Rede
  3. Olhares da Rede
  4. Jovens e processos de construção de identidade na rede
  5. Maridos e amantes
  6. A Leitura e os Modelos de Comunicação em Rede
  7. 5 SENTIDOS Estudo sobre a rede de programação cultural
  8. A Rede Social Facebook e suas possibilidades pedagógicas em
  9. amante
  10. integralidade na rede de cuidados da pessoa com

E-BUSINESS FOR TOURISM PRACTICAL GUIDELINES FOR TOURISM DESTINATIONS AND BUSINESSES

2011 EMPLOYEE TRAVEL and EXPENSE POLICY and PROCEDURES: US

dit ie hospitalitymanagementtourism media 2 3 REFERENCING MAIN ELECTRONIC SOURCES The following reference guidelines have been sourced from Hussey, J & Hussey, R (1997) Business Research, A Practical Guide for Undergraduate and Postgraduate Students, London Macmillan Business, The Harvard Citation Guide (source failteireland

E CIDADANIA, UMA VISÃO SOBRE A CIÊNCIA E A TECNOLOGIA

Direitos humanos e cidadania: a educação como campo de conflito*

educacaocarpediem br tema educacional pdf temaeducac Projeto Ética e Cidadania vivendo valores no Carpe Diem Daise Priscila Santana da Purificação Camaçari – Bahia Introdução O presente projeto visa iniciar uma discussão sobre a ética numa perspectiva escolar e colocar em prática ações que possam evidenciar a

E-COMMERCE AND PRODUCT SAFETY- KEY CHALLENGES

Fraud Risks in the consumer products and retail sector

unece fileadmin DAM trade wp6 Sectoral E COMMERCE AND PRODUCT SAFETY KEY CHALLENGES •E commerce is a driver of growth in the EU •It currently amounts to 7 of total retailing and it is far from achieving its full potential oecd sti consumer

Home back16651666 1667166816691670 Next

ZMEM I ZESPOŁEM ASPERGERA W SZKOLE I PRZEDSZKOLU Opracowanie: Beata Cześniuk 12 Wstęp I.

Charakterystyka...

Description

DZIECKO Z AUTYZMEM I ZESPOŁEM ASPERGERA W SZKOLE I PRZEDSZKOLU

Opracowanie: Beata Cześniuk

Wstęp I.

Charakterystyka dziecka z autyzmem.

Definicje autyzmu.

Przyczyny autyzmu.

Charakterystyka autyzmu.

Diagnozowanie autyzmu.

Proces diagnozowania autyzmu.

Aktualne kryteria diagnostyczne DSM – IV (APA 1994).

Autyzm dziecięcy.

Dziecko z autyzmem w przedszkolu.

Funkcjonowanie dziecka z autyzmem w wieku przedszkolnym.

Edukacja przedszkolna.

Dziecko z autyzmem w szkole.

Funkcjonowanie dziecka z autyzmem w wieku szkolnym.

Trudności edukacyjne.

Opracowanie Indywidualnych Programów Edukacyjno – Terapeutycznych.

Ocenianie ucznia z autyzmem.

Jak pomóc – terapia dzieci z autyzmem.

Zadania i zasady terapii.

Rodzaje terapii.

Zespół Aspergera.

Definicje Zespołu Aspergera.

Przyczyny Zespołu Aspergera.

Objawy zespołu Aspergera.

Kryteria diagnostyczne.

Formy terapii w pracy z dzieckiem z zespołe Aspergera.

Dziecko z zespołem Aspergera w szkole.

Bibliografia

Wstęp Autyzm dziecięcy i zespół Aspergera należą do grupy tzw.

całościowych zaburzeń neurorozwojowych,

do których zaliczane są również specyficzne trudności szkolne oraz specyficzne zaburzenia rozwoju funkcji ruchowych.

Zaburzenia te charakteryzują się brakiem odpowiednich dla wieku umiejętności uwarunkowanych dojrzewaniem mózgu.

Zaburzenia dotyczą wielu sfer rozwoju i funkcjonowania dziecka.

Każde dziecko dotknięte autyzmem lub zespołem Aspergera jest inne i posiada sobie właściwy potencjał możliwości.

Dzieci te izolują się od otoczenia,

będącego dla nich źródłem nieustannych bodźców,

których nie są w stanie zrozumieć i które wywołują w nich lęk i strach.

Każda najmniejsza zmiana w otoczeniu ,

schemacie dnia może spowodować zaburzenia w zachowaniu – zły humor,

płacz,

a nierzadko agresję lub autoagresję.

Trzeba szukać takich form i metod pracy,

które pomogą tym dzieciom w przyszłości stać się osobami samodzielnymi i przystosowanymi społecznie na miarę ich indywidualnych możliwości.

Poszukiwania te to długi proces,

wymagający ogromnej cierpliwości,

gdyż porażki przeplatają się z sukcesami.

To duże wyzwanie dla rodziców i nauczycieli.

Charakterystyka dziecka z autyzmem 1.

Definicje autyzmu Słowo autyzm wywodzi się z języka greckiego: autos – tzn.

„sam” „Autyzm to głębokie zaburzenie neurorozwojowe rozpoczynające się w dzieciństwie ( przed 36 miesiącem życia),

przejawiające się wieloma różnymi anomaliami zachowania,

łącznie z niedorozwojem funkcji ruchowej,

mowy wraz z wyraźnym brakiem zainteresowania otoczeniem społecznym i wycofaniem się z rzeczywistości.” ,,Autyzm jest zaburzeniem rozwojowym.

Jest uszkodzeniem systemu,

który porządkuje otrzymane od zmysłów informacje,

że dziecko nadmiernie reaguje na niektóre bodźce,

na inne zaś słabo.”( Temple Grandin).

Lekarze i psycholodzy określają autyzm jako całościowe zaburzenie rozwoju.

Osoba z autyzmem już jako dziecko rozwija się inaczej niż rówieśnicy.

Mózg osoby z autyzmem funkcjonuje inaczej: odmiennie odbiera otaczający świat i inaczej przetwarza informacje.

To jest powodem wielu trudności osób z autyzmem w rozumieniu otaczającego je świata.

Termin „autyzm” został wprowadzony po raz pierwszy w 1911 roku do określenia jednego z centralnych objawów schizofrenii,

polegającego na zamykaniu się w sobie i braku reakcji na bodźce płynące z zewnątrz.

Od czasu kiedy w 1943 roku Leo Kanner zdefiniował to zaburzenie i opisał jego objawy,

dzieci z autyzmem były i są przedmiotem wielu badań naukowych.

Teorie dotyczące etiologii autyzmu jak i sposobów jego diagnozy oraz terapii zmieniały się wielokrotnie i nadal podlegają zmianom.

Autyzm występuje w 4 przypadkach na 10 tys.

urodzeń Częściej chorują chłopcy niż dziewczynki: na 3

Autyzm jest wśród dzieci bardziej rozpowszechniony niż rozszczep kręgosłupa,

Autyzm nie jest stanem statycznym,

ponieważ obserwowane objawy ewoluują wraz z wiekiem.

Dzieci dotknięte autyzmem fizyczne nie odróżniają się od swoich rówieśników.

Uczniowie ze spektrum zaburzeń autystycznych są bardzo różnorodną grupą zarówno pod względem funkcjonowania społecznego,

Autyzm może mieć zatem różne postacie.

Niektóre dzieci autystyczne nie opanowują mowy i prezentują różne stopnie niepełnosprawności intelektualnej oraz duże deficyty w rozwoju społecznym.

Inne mogą być całkiem komunikatywne,

mogą wykazywać objawy przywiązania do osób znaczących (rodziców),

przy jednoczesnych trudnościach w nawiązywaniu prawidłowych relacji z rówieśnikami oraz licznych stereotypach i schematyzmach w zachowaniu.

Przyczyny autyzmu Mimo wieloletnich badań,

prowadzonych analiz porównawczych i dużego zaangażowania badaczy nieznana jest żadna konkretna przyczyna autyzmu.

Prawdopodobnie,

u podłoża wszystkich zaburzeń spektrum autyzmu leżą defekty neurologiczne o szczegółowo nieznanej etiologii.

Cała współczesna wiedza na temat przyczyn autyzmu opiera się wyłącznie na przypuszczeniach.

Nie znamy żadnej konkretnej i pojedynczej przyczyny autyzmu.

Badania wskazują,

iż zaburzenie autyzmu wywołuje cały szereg problemów.

Wskazuje na to także złożony wzorzec zachowania dzieci autystycznych,

który zapewne ma różne przyczyny.

Współczesne teorie dotyczące etiologii autyzmu zakładają,

że nie istnieje jeden uniwersalny czynnik występujący we wszystkich przypadkach autyzmu.

Jest to zaburzenie wieloprzyczynowe.

Naukowcy zajmujący się genezą autyzmu zaproponowali model znany 4

jako „ końcowa ścieżka wspólna”.

W modelu tym,

różne czynniki uszkadzają obszary mózgu odpowiedzialne za rozwój prawidłowej komunikacji,

zabawy i społecznego funkcjonowania.

Do potencjalnych przyczyn autyzmu należą:

takie jak strata poprzedniej ciąży,

bądź drugim trymestrze ciąży,

białkomocz,sztuczne wywoływanie porodu,

wydłużony czas trwania porodu,

zaleca się dietę pozbawioną tych substancji),

iż mózg osób autystycznych dysponuje zmniejszoną aktywnością,

neurony są niedojrzałe rozwojowo,

dendryty mają nieprawidłową budowę,

występuje niedostatek czynności wydzielniczej przysadki mózgowej jak i obniżona aktywność lewej półkuli mózgu.

Te różnice anatomiczne mają świadczyć o zahamowaniu rozwoju ok.

Badania wykazały,

że szczepionki z etylortęcią nie wywołują zaburzeń neurologicznych.

Jednak nie wszystkich to przekonuje.

W dyskusjach podaje się argument,

że nadal niewiele wiemy o biologicznych mechanizmach,

które mogą być uruchamiane przez dodatki do szczepionek i częste wystawianie układu odpornościowego na nienaturalne bodźce,

sól),

które wywołują reakcje alergiczne w układzie nerwowym dziecka prowadzące do zapaleń mózgu.

Charakterystyka autyzmu Osoba dotknięta autyzmem charakteryzuje się opóźnionym rozwojem zdolności:

Próbując jak najbardziej uogólnić objawy autyzmu,

że zaburzenia autystyczne cechują symptomy występujące w trzech szeroko pojętych obszarach funkcjonowania.

Często używa się sformułowania triada zaburzeń autystycznych.

Są to:

Nieprawidłowości w przebiegu interakcji społecznych.

Deficyty w funkcjonowaniu społecznym są najbardziej charakterystycznym objawem.

Zaburzenia przebiegu procesu socjalizacji u dzieci autystycznych ujawniają się przede wszystkim w nieprawidłowych kontaktach z dorosłymi oraz z rówieśnikami.

Nieprawidłowe interakcje z dorosłymi przejawiają się przede wszystkim w braku 5

nie różnicowaniu zachowania wobec rodziców i osób obcych,

unikaniu kontaktu wzrokowego i fizycznego.

W relacjach z rówieśnikami dzieci autystyczne cechuje brak potrzeby kontaktu z nimi,

unikanie udziału we wspólnej zabawie,

Ponadto dzieci z autyzmem nie umieją odczytywać i interpretować znaczenia zachowań innych ludzi,

a co za tym idzie cechują je nieadekwatne zachowania społeczne i reakcje emocjonalne.

Ze względu na poziom i jakość kontaktów społecznych Lorna Wing i Judith Gould wyodrębniły trzy grupy dzieci autystycznych:

sprawiają wrażenie nieobecnych.

Mają duże kłopoty w porozumiewaniu się,

często nie mówią,nie nawiązują kontaktu wzrokowego.

Nie poszukują wsparcia i pocieszenia,

wydają się nie rozpoznawać „osób znaczących”,

nie reagują na zniknięcie rodzica czy opiekuna.

Ich aktywność jest bardzo ograniczona,

zwykle sprowadza się do stereotypowej,

pasywne w kontaktach społecznych

ale nie poszukują ich i nie nawiązują kontaktów z innymi spontanicznie.

Kontakt z dorosłymi i rówieśnikami ma charakter rutynowy,

Zwykle posługują się mową,

Ich zabawa jest schematyczna,

pozbawiona kreatywności i spontaniczności.

Zdarza im się uczestniczyć w różnych aktywnościach wspólnie z grupą,

ale przyjmują bierną postawę,

- dzieci,

które aktywnie i spontanicznie próbują nawiązać kontakt z rówieśnikami lub dorosłymi,

ale robią to w sposób specyficzny i zwykle mało skuteczny.

Taki kontakt ma zwykle charakter jednostronny i jest w pełni zdominowany i narzucony przez osobę autystyczną.

Zaburzona zdolność do komunikowania się.

Kryteria diagnostyczne podają bardzo różnorodne zaburzenia rozwoju komunikacji,

które mogą wystąpić wraz z autyzmem.

Można tu wyodrębnić deficyty ilościowe,

jakościowe i deficyty w pragmatycznym użyciu języka: deficyty ilościowe:

mowa wyraźnie ograniczona działająca na zasadzie łańcucha: bodziec – reakcja

ograniczona i często nieadekwatna ekspresja mimiczna,

zostaje powtórzona cała zasłyszana treść,

łagodna lub funkcjonalna (w mowie dziecka występuje dużo oddzielnych wyrazów,

które są związane z poszczególnymi sytuacjami,

że dziecko autystyczne,

u którego występuje ten rodzaj echolalii jest w stanie używać jej w sposób adekwatny do sytuacji,

prowadząc nawet prosty dialog)

np.: zamiast „ja chcę ciastko”,

mówią „Łukasz chce ciastko”,

nie radzą sobie z rozumieniem metafor,

żartów,

powiedzeń takich jak: „staję na głowie”,

„mieć na końcu języka”,

„on ma muchy w nosie” itp.

nietaktowne uwagi: dzieci autystyczne dzielą się często swoimi spostrzeżeniami nie rozumiejąc,

że niektóre uwagi mogą być przykre dla innych,

np.: w autobusie dziecko zauważa i głośno komentuje,

że pani stojąca obok jest gruba,

albo że ktoś brzydko pachnie,

czy ma oczko w rajstopach itp.

deficyty w pragmatycznym użyciu języka:

płaska,

brak w niej zróżnicowania tonu głosu,

Ograniczony,

sztywny repertuar aktywności,

LĘK PRZED NIEZNANYM I ZACHOWANIA RYTUALNE Wiele dzieci autystycznych nie toleruje zmian w swoim otoczeniu.

Mają ciągłą potrzebę i pragnienie stałości i stabilizacji.

Wymagają stałości otoczenia,

a także uregulowanego trybu zajęć.

Przestrzegają stałego porządku dnia,

przywiązują się do miejsca przy stole,

zawsze tej samej drogi do szkoły czy sklepu,

czasem określonego ubrania i rodzaju spożywanego jedzenia.

Często przywiązują się do przedmiotów (obiektów) i odczuwają silną potrzebę posiadania ich cały czas przy sobie- są to tak zwane „talizmany”.

To rytualne zachowanie jest ściśle sprzężone z oporem wobec zmian.

Poczucie bezpieczeństwa daje im otoczenie nacechowane rytualnym porządkiem,

monotonią powielanych wzorów aktywności.

Zmiany napawają dziecko lękiem i wywołują mechanizm obronny,

który może przybrać formę oporu,

Dla autystów znane miejsca,

sytuacje i osoby stanowią najważniejsze punkty oparcia.

Jest to maleńka cząstka chaosu,

którą udało im się przekształcić w znaczącą coś strukturę.

W tej sferze objawami autyzmu mogą być takie zachowania jak np.: układanie przedmiotów w szeregi,

kolekcjonowanie rzeczy o określonym kształcie,

nie rozstawanie się z określonymi przedmiotami,

konieczność trzymania czegoś w dłoni itp.

Wiele dzieci z autyzmem przejawia szczególne zainteresowanie cyframi,

często znają na pamięć rozkłady jazdy np.: autobusów.

Nierzadko przeciwstawiają się one jakimkolwiek zmianom w otoczeniu.

Mają bardzo silnie utrwalone zachowania rutynowe i nawet bardzo niewielkie zmiany w ich codziennym rozkładzie dnia wywołują wybuchy złości.

Przestawienie mebli czy przedmiotów codziennego użytku prowadzą do płaczu i krzyku.

Również zmiana drogi do przedszkola czy szkoły może być powodem złego humoru.

STEREOTYPIE U wielu dzieci z autyzmem widoczne są zachowania stereotypowe,

Stereotypowe ruchy najczęściej dotyczą ruchu rąk i ramion.

Są również obserwowane inne 7

machanie lub uderzanie głową.

Zdarza się również wpatrywanie w światło lub pocieranie dłońmi o strukturę materiału.

Zachowania te zazwyczaj mają charakter autostymulacji.

FIKSACJE Fiksacje u dzieci autystycznych mogą przejawiać się np.

uporczywym powtarzaniem tych samych słów i pytań.

Dziecko koncentruje się na jednym temacie i uporczywie powraca do pytań z nim związanych.

Może też „zafiksować się” na jednym wyrazie lub zdaniu i powtarzać je z upodobaniem prze cały dzień.

Fiksacje u dzieci autystycznych mogą przybierać formę koncentracji na pewnych sytuacjach i rzeczach,

a także przymusu przebywania w tych samych miejscach z równoczesnym uporczywym zadawaniem pytań związanych z tym miejscem.

Fiksacje wyrażać mogą się także w wielokrotnym rysowaniu jej przedmiotu np.

której bohater stał się przedmiotem fiksacji,

ZABURZENIA SENSORYCZNE Carl H.

Delacato jako pierwszy zainteresował się przyczynami i celowością takiego zachowania się dzieci autystycznych.

Dostrzegł,

iż autostymulacje mogą być próbą uzdrawiania się i naprawy uszkodzonych kanałów sensorycznych.

W obrębie zmysłów: słuchu,

smaku i czucia mogą nastąpić zakłócenia na jeden z trzech sposobów: 1.

NADWRAŻLIWOŚĆ- kanały sensoryczne są byt „otwarte”,

dlatego do mózgu przedostaje się zbyt duża ilość bodźców by mógł się on z nimi uporać.

ZBYT MAŁA WRAŻLIWOŚĆ- kanały sensoryczne nie są dostatecznie „otwarte”.

Do mózgu dociera zbyt mało bodźców.

BIAŁY SZUM- jest to wytwarzanie przez zaburzone kanały sensoryczne własnych bodźców,

co powoduje zakłócenie przekazu płynącego ze świata zewnętrznego lub nawet w skrajnych przypadkach przekaz ten jest niedopuszczony do mózgu przez szumy powstające w układzie.

Zależnie od rodzaju zaburzonego kanału sensorycznego dziecko unika lub reaguje bardzo intensywnie na pewne bodźce.

Dziwne powtarzające się zachowania dziecka (sensoryzmy) są symptomami uszkodzenia mózgu.

Autostymulacje mogą być próbą uzdrawiania się i naprawy uszkodzonych kanałów sensorycznych.

Dziecko samo próbuje się leczyć.

DOTYK

WĘCH

Wygląda to tak,

który ich nos jest w stanie wykryć.

SŁUCH

dla którego świat jest za cichy...

WZROK

nawet mały pyłek kurzu może przyciągnąć jego uwagę,

stąd wiele rytmicznych ruchów ciałem,

ZABURZENIA KONTAKTU WZROKOWEGO: kontakt wzrokowy najbardziej zaburzony u dzieci od urodzenia autystycznych,

dziecko leżąc w łóżeczku nie fiksuje wzroku,

nie koncentruje wzroku na matce

im dziecko starsze tym lepszy kontakt wzrokowy,

szczególnie gdy nauczy się ono,

że nawiązanie kontaktu wzrokowego może służyć osiągnięciu zamierzonego celu,być narzędziem

dlatego diagnozując autyzm w późniejszym wieku kontakt wzrokowy nie może być kryterium,

należy przeprowadzić wywiad odnośnie wieku 0 – 3.

FIZYCZNEGO (dotykowego): unikanie kontaktu fizycznego może wynikać z nadwrażliwości,

najczęściej nadwrażliwości dłoni,

że tak naprawdę niewiele dzieci autystycznych ma nadwrażliwość dotykową (większość jest niedowrażliwa),

czasem dziecko autystyczne dąży spontanicznie do kontaktu cielesnego,

ale musi on być na jego warunkach,

zasadach i najczęściej służy jako narzędzie do osiągnięcia innego celu.

EMOCJONALNEGO: często nieadekwatne do sytuacji emocje

intensywność i przerzutność emocji

brak umiejętności rozpoznawania komunikatów niewerbalnych,

uczuć własnych i innych osób rzutuje negatywnie na proces dostosowywania własnego zachowania do aktualnej sytuacji

dzieci autystyczne bardzo często nie płaczą łzami,

Zdolności wysepkowe.

Wśród osób autystycznych spotyka się jednostki,

które posiadają wybitne zdolności w jakimś wąskim obszarze swojego funkcjonowania.

Ze względu na swój charakter nazywane są zdolnościami wysepkowymi.

Dotyczy to jednak zaledwie około 5–15% populacji osób autystycznych o inteligencji mieszczącej się w normie intelektualnej lub u osób autystycznych z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim.

Autystyczni geniusze przejawiają zdolności w różnych dziedzinach: w muzyce,

Są niezrównani jeśli chodzi o obliczenia pamięciowe i kalkulowanie.

Niektóre przykłady tych nadzwyczajnych zdolności:

np.: zapamiętanie treści książki telefonicznej,

np.: mnożenie dwóch wielocyfrowych liczb

wyciąganie pierwiastków z kilkucyfrowych liczb itp.

w pracach plastycznych tych dzieci,

zachwyca nadzwyczajna wierność szczegółów niezależnie czy malują czy rysują

zwykle w sposób niezauważalny dla otoczenia,

Podstawowe przejawy autyzmu.

Trudności w relacjach społecznych.

Manifestowanie obojętności.

Trudności w komunikacji werbalnej i niewerbalnej.

Przyłączanie się do innych tylko wtedy,

gdy osoba dorosła je do tego nakłania i mu towarzyszy.

Wyrażanie potrzeb przez używanie ręki dorosłego.

Brak zabawy z innymi dziećmi.

Zaburzenia mowy lub całkowity brak mowy.

Łatwość mechanicznego zapamiętywania.

Bezustanne mówienie tylko na jeden temat.

Powtarzanie słyszanych słów i dźwięków bezpośrednio po ich usłyszeniu (echolalia).

Dziwaczne zachowania,

powtarzające się czynności,

zabawki poukładane w tej samej kolejności,

droga do szkoły dokładnie ta sama,

komunikowanie się tylko z wybraną osobą.

Dziecko wykonuje dziwne ruchy rąk,

zbiera niewidzialne dla nas pyłki… Charakterystyczne manipulowanie trzymanymi w ręku przedmiotami lub wprawianie ich w ruch obrotowy.

Brak lub sporadyczny kontakt wzrokowy,

patrzenie ,,przez osobę.” Niechęć do zmiany przyzwyczajeń,

Nie potrafi się bawić zabawkami nadmiernie porządkuje zabawki lub inne przedmioty.

Trudności w rozwoju zabawy i wyobraźni.

Brak zabaw twórczych,

przywiązane do jednej zabawki lub przedmiotu.

Diagnozowanie autyzmu 1.

Proces diagnozowania autyzmu Proces diagnozowania autyzmu jest skomplikowany i wymaga współpracy wielu specjalistów z różnych dziedzin m.

z zakresu psychologii klinicznej,

integracji sensorycznej oraz terapii zajmującej się zaburzeniami mowy.

W przypadku niektórych zaburzeń rozwoju,

porażenia mózgowego czy zespołu Downa 10

rodzice odbierają widoczne i oczywiste sygnały świadczące o stanie ich dziecka już od momentu jego narodzin.

Sytuacja wygląda inaczej u dzieci autystycznych.

Początkowo ich stan może być wyjaśniany takimi przyczynami jak: wada słuchu,

nieodpowiednie wychowanie oraz trudny temperament.

A przecież im wcześniejsze zdiagnozowanie autyzmu,

tym lepsze prognozy funkcjonowania zarówno dla dziecka,

Diagnozowanie autyzmu jest szczególnym procesem opartym na starannej i wnikliwej obserwacji dziecka w różnych sytuacjach: w trakcie spontanicznej aktywności,

Aby dokonać rzetelnego badania osoby pod kątem występowania lub niewystępowania kryteriów diagnostycznych autyzmu dziecięcego lub innych całościowych zaburzeń rozwoju przeprowadzona musi być następująca procedura: 1.

Zebranie szerokiego wywiadu diagnostycznego.

Wywiad ma pomóc w ustaleniu jak przebiegał rozwój dziecka w okresie poprzedzającym okres diagnozowania i obecnie ( rozwój fizyczny,

rozwój komunikacji i zabawy oraz relacji społecznych).

Analiza dokumentacji dziecka

Dokumentacja może mieć charakter medyczny,

pedagogiczny czy psychologiczny.

Obserwacja kliniczna dziecka

Badanie obejmuje obserwację swobodną i kierowaną (z rodzicami,

bez terapeuty – przez szybę lub „lustro weneckie”).

Konsultacja psychiatryczna,

w tym ocena stanu somatycznego i potrzeby ewentualnego uzupełnienia badań i konsultacji (badania neurologiczne,

Podsumowanie danych z wywiadu,

wyników badań i porównanie tych informacji z kryteriami diagnostycznymi.

Opracowanie pisemnej opinii – uzasadnienia diagnozy.

Przekazanie diagnozy rodzicom: uzasadnienie i wyjaśnienie znaczenia diagnozy.

Zespół powinien także poinformować rodziców o możliwościach dalszego postępowania terapeutycznego,

wyjaśnić wszelkie wątpliwości.

Moment przekazania diagnozy jest bardzo trudny dla rodziców dlatego konieczne jest zapewnienie możliwości skorzystania przez rodzinę ze wsparcia psychologicznego,

natychmiast po przekazaniu diagnozy.

Przeprowadzenie i podsumowanie takich obserwacji wymaga odpowiedniego czasu i warunków,dlatego proces diagnostyczny może trwać przez kilka wizyt,

jeżeli występują uzasadnione wątpliwości i przypadek nie jest typowy.

Postawienie konkretnej,

jednoznacznej diagnozy w możliwie najwcześniejszym wieku jest konieczne zarówno ze względu na zapewnienie dziecku odpowiedniej terapii,

jak i ewentualnych świadczeń,

a także ma ogromne znaczenie psychologiczne dla rodziców,

którzy nie mogą żyć długo w niepewności.

Aktualne kryteria diagnostyczne DSM – IV (APA 1994) Diagnoza zaburzenia autystycznego jest stawiana wtedy gdy spełnione są następujące kryteria: (1) Upośledzenie jakościowe w interakcjach społecznych,

które cechują co najmniej dwa z następujących zachowań:

postawy ciała oraz gestykulacja używana podczas interakcji społecznych

które byłyby odpowiednie do poziomu rozwoju

aby dzielić z nimi radosne momenty,

zainteresowania oraz osiągnięcia (na przykład przez brak pokazywania,

przynoszenia oraz wskazywania przedmiotów zainteresowania)

które cechuje co najmniej jedna z następujących zachowań:

spontanicznej zabawy opartej na fantazji oraz brak zabaw imitujących sytuacje społeczne,

odpowiednich do poziomu rozwoju (3) Ograniczone,

p